Μαθήτριες και μαθητές μας αγαπημένοι,
Η προετοιμασία της γιορτής είναι πάντα το καλύτερο μάθημα ιστορίας, συλλογικότητας, δημιουργικότητας, έκφρασης.
Ας το απολαύσουμε όλοι μαζί!
Σκεφτείτε τίτλο για το έργο μας!!
Μελετήστε καλά τα λόγια σας, ακούστε τα τραγούδια και μάθετε απέξω τα λόγια τους.
Πείτε τη γνώμη σας , σκεφτείτε ρούχα, σκηνικά, φανταστείτε το, βοηθήστε ο ένας τον άλλο.
Καλή συνέχεια!
Οι δάσκαλοί σας
Βιολέττα Πατέλη- Γιώργος Καραμουσλής
- ΕΝΑΡΞΙΣ
(Μπαίνουν ο Ρωμιός και το Ρωμιάκι. Είναι ντυμένοι σαν παλιάτσοι. Κρατάνε τυμπανάκι και δίνουν ρυθμό)
ΡΩΜΙΟΣ : Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας. Επειδή η παράστασή μας ανατρέχει σε πολλά επεισόδια, εποχές, γεγονότα, η μικρή από δω και λόγου μου θα σας πληροφορούμε μέσες άκρες για το πού βρισκόμαστε και γιατί. (Στο Ρωμιάκι:) Έλα στο έργο μας.
ΡΩΜΙΑΚΙ : Α, ναι, ναι, στο έργο μας, στο έργο μας. Το έργο μας κυρίες και κύριοι, μόνον υπόθεση και πυροτεχνήματα δεν έχει. Κατά τα άλλα όμως έχει μουσική, χορό, τραγούδι, γιατί λέει είναι ένα έργο που αποφάσισε να το ρίξει όξω να ξεθυμάνει.
ΡΩΜΙΟΣ : Θέλει να πει κυρίες και κύριοι ότι το έργο μας ήτο αδύνατο να τεθεί υπό περιορισμόν. Τι μας συμβαίνει όταν σκεφτόμαστε κάτι που δεν το χωράει ο νους μας ; Μας στρίβει !
ΡΩΜΙΑΚΙ : Μάλιστα. Τι κάνουμε όταν θέλουμε να πούμε κάτι και η κουβέντα μας δεν το χωράει; Διαβάζουμε ποιήματα, απαγγέλλουμε, άαααμα χρειαστεί?το στρίβουμε και στο τραγούδι. Διότι το τραγούδι είναι μια κουβέντα που ?τρελάθηκε.
Κι όταν πάλι δεν μας φτάνει το τραγούδι, τι κάνουμε ; το στρίβουμε στο χορό.
Διότι ο χορός είναι ένα τραγούδι που ξανατρελάθηκε.
ΡΩΜΙΟΣ : Πολλά λες !
ΡΩΜΙΑΚΙ : Καλώς !
ΡΩΜΙΟΣ : Κυρίες και κύριοι, νομίζω ότι μπορούμε να αρχίσουμε.
(μπαίνει ο χορός)
Όλα τα παιδιά στη σκηνή και τραγουδούν
Καλήν εσπέραν αφεντάδες
https://www.youtube.com/watch?v=dsZarUYiRH8
Καλήν εσπέραν αφεντάδες καλώς ορίσατε κυράδες
Καλώς ορίσατε κυράδες, καλήν εσπέραν αφεντάδες.
Μέλισσες μάζεψαν τη γύρη τη φέρανε στο πανηγύρι.
Οι μέλισσες ζυμώνουν μέλι, ήλιε μου φάε και μη σε μέλλει
Τα φίδια φέραν το φαρμάκι, τα παλικάρια το μεράκι
Κι όποιος το βράζει στο βαρέλι, ήλιε μου πιες και μη σε μέλει
Όσα κι αν πω κι ότι κι αν δείτε να μη μου παραξενευτείτε
Όσα χωράνε στην αλήθεια δεν τα βαστάν τα παραμύθια.
2. ΤΟ ?21
ΡΩΜΙΟΣ : Ξέρεις ποια ιστορία θα πούμε σήμερα ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Όχι !
ΡΩΜΙΟΣ : Το εικοσιένα.
Χορευτικό χασάπικο-
Να ‘τανε το ’21
https://www.youtube.com/watch?v=P6oxQdDfYIs
ΡΩΜΙΑΚΙ : Εύκολο πράγμα !
ΡΩΜΙΟΣ : (Εκνευρίζεται) Βρε κωθώνι έτσι εύκολο το έχεις να μιλήσει κανείς για το ποιοι ήταν οι ελευθερωτές αυτού του τόπου και τι απογίνανε ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : (Στους θεατές) Αυτός είναι εντελώς αστοιχείωτος.
(Στο Ρωμιό) Άσε με βρε παιδάκι μου να τα πω εγώ που τα ξέρω. Λοιπόν κυρίες και κύριοι, εκείνα τα χρόνια η Ελλάδα ήταν πολύ σκλαβωμένη και ήρθε ο εγγλέζικος στόλος, ήρθε ο γαλλικός στόλος, ήρθε ο ρώσικος στόλος και πολεμήσανε τους Τούρκους και κατασκοτωθήκανε οι άνθρωποι και έτσι μας βοηθήσανε και ελευθερωθήκαμε.
ΡΩΜΙΟΣ : (Σαν να γρυλίζει) Μάλιστα !
ΡΩΜΙΑΚΙ : Κι από τότε όλοι αυτοί γίνανε προστάτες μας και σύμμαχοί μας και ήρθανε κι άλλοι ύστερα, και αυστριακοί και Ιερά Συμμαχία, Ευρωπαϊκή ένωση, Ευρωπαϊκή τράπεζα, Δ.Ν.Τ, Eurogroup, Μνημόνιο1,μνημόνιο 2, μνημόνιο 3? Αμπε μπα μπλομ του κειθε μπλομ! Μπλίμ, μπλόμ!! κι έχουμε πάντα πρώτης τάξεως συμμάχους και δεν μπορεί να μας πειράξει κανένας ! Ακόμη και σήμερα?
ΡΩΜΙΟΣ : (άγρια) Σταμάτα !
ΡΩΜΙΑΚΙ : Γιατί καλέ ; Δεν έγινε έτσι ; Και τι δηλαδή έγινε το εικοσιένα ; Για πες μας εσύ που τα ξέρεις καλύτερα !
ΡΩΜΙΟΣ : Πρώτ? απ? όλα πρέπει να πούμε τι έγινε πριν το εικοσιένα. Ποιοι αγωνιστήκανε για να γίνει το εικοσιένα. Ας αφήσουμε όμως το Ρήγα το Βελεστινλή να τα πει μόνος του.
3. ΘΟΥΡΙΟΣ
Τραγουδούν όλα τα παιδιά
https://www.youtube.com/watch?v=78OcEBJPmgM
Ως πότε παλικάρια να ζούμεν στα στενά,
Mονάχοι σα λιοντάρια, στες ράχες στα βουνά;
Σπηλιές να κατοικούμεν, να βλέπωμεν κλαδιά,
Nα φεύγωμ’ απ’ τον Kόσμον, για την πικρή σκλαβιά.
Nα χάνωμεν αδέλφια, Πατρίδα, και Γονείς,
Tους φίλους, τα παιδιά μας, κι’ όλους τους συγγενείς.
Κάλλιο ?ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή,
Παρά σαράντα χρόνοι σκλαβιά, και φυλακή.
ΔΡΑΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΘΟΥΡΙΟΥ
Μπαίνει ο Ρήγας Φεραίος. Περπατάει και γράφει μ? ένα καλαμάρι. Ύστερα στέκεται στο βάθος. Η χορωδία τραγουδά το Θούριο. Όταν τελειώνει ο Ρήγας απαγγέλει:
ΡΗΓΑΣ
Τι σ’ ωφελεί αν ζήσεις, και είσαι στη σκλαβιά,
Στοχάσου πώς σε ψένουν καθ’ ώραν στη φωτιά!
Βεζύρης, Δραγουμάνος, Aφέντης κι’ αν σταθείς,
O Tύραννος αδίκως, σε κάμει να χαθείς.
Δουλεύεις όλ’ ημέρα, σε ό,τι κι’ αν σου πει,
Kι αυτός πασχίζει πάλι, το αίμα σου να πιει.
Ηχητικό
ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΟΞΑ – Χρήστου Λεοντή ? Καντάτα Ελευθερίας https://www.youtube.com/watch?v=gPExRXX89sc
Σκλάβος 1,2,3,4
Σ’ Aνατολή και Δύση, και Nότο και Bορά,
Για την Πατρίδα όλοι, να ?χουμε μια καρδιά.
Στην πίστη του καθ’ ένας, ελεύθερος να ζει,
Στη δόξα του πολέμου, να τρέξουμε μαζί.
Σκλάβος 1
Βούλγαροι,
Σκλάβος 2
κι Αρβανίτες,
Σκλάβος 3
Αρμένιοι και Ρωμιοί,
Σκλάβος 4
Aράπηδες, και άσπροι,
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ
με μια κοινή ορμή.
Για την ελευθερία, να ζώσουμε σπαθί,
Πως είμασθ’ αντρειωμένοι, παντού να ακουστεί.
ΡΗΓΑΣ
Όσ’ απ’ την τυραννία, πήγαν στη ξενιτιά,
Στον τόπον του καθ’ ένας, ας έλθει τώρα πια.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ
Kαι όσοι του πολέμου, την τέχνη αγροικούν,
Eδώ ας τρέξουν όλοι, τυράννους να νικούν.
(Σηκώνουν ψηλά το χέρι σφιγμένο σε γροθιά στη λέξη «νικούν»)
ΧΟΡΟΣ
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή
του σκλάβου που του μέλλει να χαθεί
Ρωμιός :Όοοοπως τα? ακούς:
Λογαριασμοί που μεταμόρφωσαν τον κόσμο
Ρωμιάκι: Όπως το βλέπεις:
Πλατύσκαλα για ν? ανεβοκατεβαίνει ο νους
Μόνο στους Έλληνες ταιριάζαν- μα ως πού για ποιον το μήνυμα;
Ρωμιός: Ώσπου ο Ρήγας Φεραίος
Φιλοτέχνησε μια χάρτα
Με βαλκάνιους φίλους μεταξύ τους
Κι άλλους πολλούς συντρόφους-
Κίτρινους λευκούς αραπάδες
Μάτια που είχανε το ίδιο βλέμμα
Αυτιά που ακούγανε το ίδιο νόημα
Το δίκιο του αδερφού τους
Γιατί τα κάστρα σκοτεινά
Στέλνουν απελπισία κι ατσάλι.
(τον τραβάει και φεύγουν)
ΗΧΗΤΙΚΟ-Πένθιμο εμβατήριο από την Ηρωϊκή συμφωνία του Μπετόβεν (Eroica ? Funeral March)
https://www.youtube.com/watch?v=paFO2Rx9sCI
4.ΦΙΛΙΚΟΙ
Μπαίνουν τρεις ντυμένοι ευρωπαϊκά. Κοιτούν το κοινό και λένε ταυτοχρόνως, βάζοντας ο ένας το χέρι πάνω στον άλλο
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΕΙΣ ΣΕ, Ω ΙΕΡΑ ΠΛΗΝ ΤΡΙΣΑΘΛΙΑ ΠΑΤΡΙΣ, ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ εις τους πολυχρονίους βασάνους Σου, ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα, τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου, ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε. Εις το εξής Συ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου. Το όνομά Σου ο οδηγός των πράξεών μου και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ» (ο όρκος των φιλικών)
5. ΟΙ ΚΟΤΖΑΜΠΑΣΗΔΕΣ
https://www.youtube.com/watch?v=F1OBT_B2bjs
Ρωμιός: Τους βλέπεις, τους βλέπεις ..ένα και στο ίδιο με τους τούρκους
Ρωμιάκι: Ξέρω, ξέρω?έχεις ακούσει εκείνο το δημοτικό που λέει
Εγώ ραγιάς δε ματαγίνομαι, Τούρκους δε προσκυνάω.
Δεν προσκυνώ τους άρχοντες και τους κοτζαμπασήδες
Μον? καρτερώ την Άνοιξη, να ρθουν τα χελιδόνια
Να πάρω δίπλα τα βουνά, με τους καπεταναίους.
(Βγαίνουν δυο κοτζαμπάσηδες στη σκηνή. Κρατούν πουγκιά και περπατούν τεμπέλικα)
ΚΟΤΖΑΜΠΑΣΗΣ Α? :
Είμαστε οι Κοτζαμπάσηδες
μας μισούνε οι ραγιάδες
γιατί έχουμε παράδες
και γεννήματα
και σηκώνουν μπαϊράκι
για να βάλουνε χεράκι
στα δικά μας χτήματα
ΚΟΤΖΑΜΠΑΣΗΣ Β? :
Λύνουμε τότε κι εμείς
τα πουγκιά μας παρευθύς
και τους κράζουμε :
Βρε μπουμπούνες, βρε χαχόλια
αγοράζονται τα βόλια
δίχως όβολα ;
Πάρτε άσπρα, πάρτε γρόσα (σκορπίζουν νομίσματα)
ν? αγοράσετε καμπόσα
μπαρουτόβολα !
ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ
Κι έτσι οι αρματολοί κι οι κλέφτες
αντί να μας κάνουν φέτες
μας κηρύσσουν ευεργέτες. (Φεύγουν )
6.Ο ΣΗΚΩΜΟΣ
Αφηγητής 1: Τρεις απλοί άνθρωποι, καταλαβαίνουν πως η λευτεριά δε χαρίζεται μα κατακτιέται. Παίρνουν την απόφαση να ετοιμάσουν το Σηκωμό και ιδρύουν στην Οδησσό το 1816 τη Φιλική Εταιρία. Στις 22 Φλεβάρη του 1821 ο Αλέξανδρος Υψηλάντης περνά στη Μολδοβλαχία. Η επανάσταση άρχισε !
Αφηγητής 2.:Κι ένας τρελόπαπας, ο Παπαφλέσσας, ξεσηκώνει το Μοριά και σε λίγο βροντάνε τα καριοφίλια της λευτεριάς στην Καλαμάτα, την Τρίπολη και τη Μάνη. Στην Αλαμάνα ξαναζούν οι Θερμοπύλες.
Αφηγητής 1:Άνοιξη κι ενώ βοούσαν τα καντούνια της Βοστίτσας, Ο Φλέσσας ξεστόμιζε απειλές ανεμοστρόβιλες?.Και τα κοράκια φρενιασμένα έκρωξαν:
ΚΟΤΖΑΜΠΑΣΗΣ 1:«Τι λέει ο εξωλέστατος; Να πάει να βρεις τις γκιόσες του. Οι κεφαλές δε θα γινούνε πόδια».
ΚΟΤΖΑΜΠΑΣΗΣ 2:«Πιστεύω πως η Ρωσία, όπου έχει την ίδια θρησκεία μ? εμάς, θα συντροφέψει τον Υψηλάντη με στρατεύματα? Μα εμείς εδώ, αφού ξεκάνουμε τους Τούρκους, σε ποιον θα παραδοθούμε; Ποιον θα?χουμε ανώτερο; Ο ραγιάς, αφού θα πάρει όπλα, δε θα μας ακούει πια και δε θα μας σέβεται και θα πέσουμε στα χέρια εκείνου, που δεν μπορεί να κρατήσει το πηρούνι να φάει! Κάλλιο οι Τούρκοι και ο ραγιάς υπόδουλος, παρά λεύτερο έθνος με το λαό να?χει δικαιώματα!»
ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ: «?(Ε! κεφαλάδες), μουνούχια γίνατε από μόνοι σας.
Μπαρούτι και φωτιά θα δείτε.»
ΚΟΤΖΑΜΠΑΣΗΣ 1: «Κουμπούρες βλέπω, Φλέσσα, κι όχι κομποσκοίνι».
ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ: «Δίνεις ψυχή, παίρνεις ψυχή. Αυτό στην κούτρα σου να βάλεις.
Όπως μας φαρμακώνει η αφεντιά σου, ούτε ο Αλή Φαρμάκης να?σουνα.
(Φεύγει ο Παπαφλέσσας εξοργισμένος)
Αφηγητής 2: Αστράφτει πάνω στου μαΐστρου τ? άλογο και πάει στη Μάνη.
Σέρνει παντού το Φλάμπουρο και πυρπολεί τον ήλιο.
Είκοσι τρεις του Γδάρτη, Καλαμάτα, Ανδρούσα, Αρκαδιά,
οι κεφαλάδες λούφαξαν:
ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΚΟΤΖΑΜΠΑΣΗΔΕΣ ΜΑΖΙ: Κάλλιο από Γραικό οι κεφαλές, παρά από Τούρκο.
ΗΧΗΤΙΚΟ ? ΕΙΣ ΣΑΜΟΝ
https://www.youtube.com/watch?v=9Sj4vzclQ88
?σοι τ? χάλκεον χέρι
βαρ? το? φόβου α?σθάνονται,
ζυγ?ν δουλείας, ?ς ?χωσι?
θέλει ?ρετ?ν κα? τόλμην
? ?λευθερία.
(Κάλβος)
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς. Ημείς, αν δεν είμεθα τρελλοί, δεν εκάναμε την επανάσταση, διατί ηθέλαμε συλλογισθεί πρώτον δια πολεμοφόδια, καβαλλαρία μας, πυροβολικό μας, πυροτοθήκες μας, τα μαγαζιά μας, ηθέλαμε λογαριάσει τη δύναμη την εδική μας, την τούρκικη δύναμη. Τώρα όπου ενικήσαμε, όπου ετελειώσαμε με καλό τον πόλεμό μας, μακαριζόμεθα, επαινόμεθα. Αν δεν ευτυχούσαμε, ηθέλαμε τρώγει κατάρες, αναθέματα.
ΧΟΡΟΣ (123)
Ιδο? εμπρός σου ο τοίχος στέκει
της αθλίας Τριπολιτσάς?
τώρα τρόμου αστροπελέκι
να της ρίψεις πιθυμάς.
ΧΟΡΟΣ (4567)
Κατεβαίνουνε, και ανάφτει
του πολέμου αναλαμπή?
το τουφέκι ανάβει, αστράφτει,
λάμπει, κόφτει το σπαθί.
(Σολωμός)
Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ
Για τους μεγάλους, για τους ελεύθερους,
για τους γενναίους, τους δυνατούς,
Αρμόζουν τα λόγια τα μεγάλα, τα ελεύθερα,
τα γενναία, τα δυνατά,
Γι? αυτούς η απόλυτη υποταγή κάθε στοιχείου, η σιγή,
γι? αυτούς τα δάκρυα, γι? αυτούς οι φάροι,
κι οι κλάδοι ελιάς, και τα φανάρια
Όπου χοροπηδούνε με το λίκνισμα των καραβιών
και γράφουνε στους σκοτεινούς ορίζοντες των λιμανιών,
Γι? αυτούς είναι τ? άδεια βαρέλια που σωριαστήκανε στο πιο στενό, πάλι του λιμανιού, σοκάκι,
Γι? αυτούς οι κουλούρες τ? άσπρα σκοινιά, κι οι αλυσίδες, οι άγκυρες, τ? άλλα μανόμετρα,
Μέσα στην εκνευριστικιάν οσμή του πετρελαίου,
Για ν? αρματώσουνε καράβι, ν? ανοιχτούν, να φύγουνε,
Όμοιοι με τραμ που ξεκινάει, άδειο κι ολόφωτο μέσ? στη νυχτερινή γαλήνη των μπαχτσέδων,
Μ? ένα σκοπό του ταξιδιού: προς τ? άστρα.
(Απόσπασμα από το ποίημα του Νίκου Εγγονόπουλου «Μπολιβάρ»)
Ανδρέας Κάλβος : Ωδ? ?κτη. Α? Ε?χαί
Καλύτερα καλύτερα
της θάλασσας τα κύματα
να πνίξουν την πατρίδα μου
σαν απελπισμένη
έρημη βάρκα
Τ?ς θαλάσσης καλήτερα
φουσκωμένα τ? κύματα
?ν? πνίξουν τ?ν πατρίδα μου
?σ?ν ?πελπισμένην,
?ρημον βάρκαν
Παρά προστάτες να χουμε
Στη στεριά, στα νησιά
καλύτερα μια φλόγα
να δω παντού απλωμένη
τρώγουσα πόλεις, δάση
λαούς κι ελπίδες
Παρά προστάτες να χουμε
Καλύτερα, καλύτερα
διασκορπισμένοι οι Έλληνες
να γυρνούν τον κόσμο
με απλωμένα χέρια
ψωμοζητούντες
Παρά προστάτες να χουμε
Το χέρι που προσφέρετε
ως προστασίας σημείο σε ξένο έθνος,
έπνιξε και πνίγει τους λαούς σας
Τα ξίφη που φυλάγουν
τα τρέμοντα βασίλειά σας
τα ξίφη που τρομάζουν την αρετή
και σφάζουν τους λειτουργούς της.
Και τώρα για την προστασία μας
τα χέρια σας απλώνετε
τραβήξτε τα οπίσω
βλέπει ο θεός κι αστράφτει
για τους πανούργους
7. ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ Α΄
(Ακούγεται έντονη μουσική ? Όφενμπαχ κατά προτίμηση ή κάτι αντίστοιχο ? χειροκροτήματα ρυθμικά από τον υπόλοιπο θίασο. Εμφανίζονται η Αγγλία, η Γαλλία, η Ρωσσία και η Αυστρία ντυμένες με ρούχα εποχής και μια μεγάλη κορδέλα με το όνομά τους. Χορεύουν σε στυλ καν ? καν και πετούν η μια στην άλλη μια μεγάλη υδρόγειο σφαίρα, υποκλίνονται η μια στην άλλη, ανταλάσσουν φιλιά στον αέρα και κουνούν με νάζι και υπεροψία τις βεντάλιες τους. Οι μύτες ψηλά, τα φρύδια σηκωμένα, ύφος και προφορά κυριών της καλής τάξης.)
ΗΧΗΤΙΚΟ
https://www.youtube.com/watch?v=4Diu2N8TGKA
ΑΓΓΛΙΑ : Ελάβατε ειδοποίησή μου ;
ΓΑΛΛΙΑ : Εσείς επήρατε τη δική μου ;
ΡΩΣΙΑ : Τι ώρα ελάβατε την ειδοποίησή μου ;
ΑΥΣΤΡΙΑ : Λίγο πριν πάρετε τη δική μου !
ΑΓΓΛΙΑ : (στη Ρωσία) Θαυμάσια η ειδοποίησή σας !
ΡΩΣΙΑ : Εφάμιλλη με τη δική σας !
ΓΑΛΛΙΑ : (στην Αυστρία) Ασύγκριτη ήταν η δική σας !
ΑΥΣΤΡΙΑ : Μου άρεσε πολύ και η δική σας !
ΡΩΣΙΑ : (στη Γαλλία) Σαφής η ειδοποίησή μου ;
ΓΑΛΛΙΑ : Σας ευχαρίστησε η δική μου ;
ΑΓΓΛΙΑ : (στην Αυστρία) Η άποψή σας και δική μου !
ΑΥΣΤΡΙΑ : Οποία τιμή για τη δική μου !
(φέρνουν ένα μεγάλο χάρτη της Ευρώπης στη μέση της σκηνής)
ΑΓΓΛΙΑ : Τι γνώμη έχετε γι? αυτούς εκεί ; (δείχνει στο χάρτη και όλες κοιτούν)
ΓΑΛΛΙΑ : Για τους εκεί ή αυτούς εκεί ;
ΡΩΣΙΑ : Εμείς τους φέραμε αυτούς εκεί.
ΑΥΣΤΡΙΑ : Καλέ, λέει για τους άλλους, τους από κει !
ΑΓΓΛΙΑ : Ας δούμε πρώτα τους από κει.
ΓΑΛΛΙΑ : Κι όταν τελειώσουμε με τους εκεί, αποφασίζουμε για τους εκεί.
ΡΩΣΙΑ : Τι γνώμη έχουμε για τους εκεί ;
ΑΥΣΤΡΙΑ : Δεν ήταν πάντοτε εκεί ;
ΑΓΓΛΙΑ : Δεν τους εσπρώξαμε πιο κει ;
ΓΑΛΛΙΑ : Μα, πώς ξαναβρέθηκαν εκεί ;
ΡΩΣΙΑ : Αφού για να σταθούν πιο κεί, εφέραμε τους από κει !
ΑΓΓΛΙΑ : Να τραβηχτούν κι οι από κει !
ΓΑΛΛΙΑ : Τι γνώμη θα? χουν οι εκεί ;
ΡΩΣΙΑ : Μήπως,…να πεταχτούμε ως εκεί ;
ΑΥΣΤΡΙΑ : Και πώς θα το πάρουν οι από κει ;
ΑΓΓΛΙΑ : Αν πάλι πάμε ως εκεί πώς θα το πάρουν οι εκεί ;
(τραγουδούν)
ΑΓΓΛΙΑ : Αγγλίαααααα
ΓΑΛΛΙΑ : Γαλλίααααααααααααα
ΑΥΣΤΡΙΑ : Αυστρίαααααααααα
ΡΩΣΙΑ : Ρωσίααααααααααααα
ΑΓΓΛΙΑ : Κοσμοκρατία
ΓΑΛΛΙΑ : Κεφαλαιοκρατία
ΑΥΣΤΡΙΑ : Τρομοκρατία
ΡΩΣΙΑ : Τσαροκρατία
ΟΛΕΣ ΜΑΖΙ : Ιερά Συμμαχία
Και …
Είμαστε τέσσερις δυνάμεις
Με καθήκοντα υψηλά
Η Ευρώπη να μην πάθει
από των μικρών τα λάθη
Τρα λα λα λα λα λα λα
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ : Πρέπει ν? αποφασίσω τι στάση θα τηρήσω.
(μαζεύονται κατά ομάδες, συσκέπτονται)
ΓΑΛΛΙΑ : (μυστικά) Αν οι Άγγλοι επικρατήσουν κι οι Γραικοί τους προτιμήσουν
τι θα γίνει ; το Μοριά θα μας τον φάνε και στην Αίγυπτο θα πάνε και στην Παλαιστίνη.
ΑΓΓΛΙΑ : (μυστικά) Τι σκοπούς έχουν οι Ρώσοι κι έχουν σχέδια καταστρώσει στο υπόγειο ;
Ν? αρμενίζουνε μια μέρα με τη ρωσική παντιέρα στη Μεσόγειο.
ΡΩΣΙΑ : Τα καθάρματα οι Εγγλέζοι μυριστήκαν πετιμέζι και γλυκάνισο,
θέλουν το Μοριά να φάνε δεν τους φτάνει που κρατάνε την Επτάνησο.
ΑΥΣΤΡΙΑ : (απειλητικά)Διατηρείτε στάτους κβο? άντε για να μη σας πω !
(τραγουδούν)
ΑΓΓΛΙΑ : Αγγλία
ΓΑΛΛΙΑ : Γαλλία
ΑΥΣΤΡΙΑ : Αυστρία
ΡΩΣΙΑ : Ρωσία
(τραγουδούν)
ΑΓΓΛΙΑ : Διπλωματίαααα
ΓΑΛΛΙΑ : Μηχανορραφίαααα
ΑΥΣΤΡΙΑ : Ραδιουργίαααα
ΡΩΣΙΑ : Πανουργίααααα
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ : Ιερά Συμμαχία
Και …
Είμαστε τέσσερις δυνάμεις
Πόσο μας απασχολεί
Ν? απομείνουν κοιμισμένοι
Όσοι είναι σκλαβωμένοι
Τρα λα λα λα λα λα λα
ΑΥΣΤΡΙΑ : (πονηρά) Διαθέτουμε και βασιλιάδες ειδικούς για τους ραγιάδες !
(αποχωρούν οι μεγάλες Δυνάμεις, μπαίνει ο Ρωμιός και το Ρωμιάκι)
Ακούγεται ένα βαλς του Στράους και ο ο Ρωμιός και το Ρωμιάκι χορός χορεύουν βαλς https://www.youtube.com/watch?v=bI-NZchNNmM
8. ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΟΥ ΟΘΩΝΑ
ΡΩΜΙΟΣ : Τα παλιά βάσανα της Ελλάδας περάσανε. Ήρθε ο Καποδίστριας !
ΡΩΜΙΑΚΙ : Ά ωραία!
ΡΩΜΙΟΣ : Πάει ο Καποδίστριας! Τώρα περιμένουμε τον Όθωνα.
ΡΩΜΙΑΚΙ : Ά, τον Όθωνα. Ο Όθωνας και η Αμαλία έ!
ΡΩΜΙΟΣ : Όχι, η Αμαλία θα έρθει αργότερα, τώρα περιμένουμε τον Όθωνα.
ΡΩΜΙΑΚΙ : Έτσι μπράβο! Να ‘χουμε και μεις ένα δικό μας βασιλιά, να μην περιμένουμε όλο από τους ξένους βασιλιάδες, γιατί όποιος δεν έχει νύχια να ξυστεί… Καλά δε λέω ;
ΡΩΜΙΟΣ : Σοφά. Μόνο που κι αυτόν οι ξένοι μας τον διαλέξανε .
ΡΩΜΙΑΚΙ : Έ άστους να διαλέγουν οι ξένοι. Ξέρουν αυτοί. Έχουνε πείρα οι άνθρωποι.
ΡΩΜΙΟΣ : Σωστό. Ακούς τίποτα ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Κάτι ακούω, ναι, κάτι ακούω.
ΡΩΜΙΟΣ : Ώ ρε κόσμος που ‘ρχεται για την υποδοχή, κοίτα κι είν’ όλοι δακρυσμένοι από χαρά !
ΡΩΜΙΑΚΙ : Αφού και μένα έτσι μου ‘ρχεται ν’ αρχίσω να κλαίω απ’ τη συγκίνηση.
ΡΩΜΙΟΣ : Πάμε, πάμε!
ΡΩΜΙΑΚΙ : Πάμε.
ΗΧΗΤΙΚΟ ?ΑΝΑΠΛΙ https://www.youtube.com/watch?v=XZQDADvZlAc
ΧΟΡΟΣ:
Ζήτω ο Βασιλιάς! Ζήτω ο Όθωνας!
Ύστερα αλλάζει η μουσική
Μην είναι τάχα η νύχτα η φοβερή
Που ο Βαυαρός τη δόξα μας σκοτώνει
Κι απ? το βουλευτικό ? ώ πικροί καιροί ?
Στη φυλακή σε πάει, Κολοκοτρώνη
(στη σκηνή βγαίνει ένα ξυπόλητο παιδί ? ο Λαός – με το κεφάλι σκυμμένο)
9. Ο ΛΑΟΣ
Είμαι ο λαός.
Αν ήξερα ανάγνωση, γραφή,
αν ήταν το σπαθί δικό μου
δε θα μου τρώγαν το ψωμί
θ? αρνιόμουν τη κλεψιά για ριζικό μου.
Πονώ για τις μελλούμενες γενιές
τους δουλευτές της φάμπρικας
τους χερομάχους
τις πλύστρες, τους χαμάληδες, τους φοιτητές,
τους οικοδόμους, τους ξωμάχους.
Κουράστηκα, δε μου ?μεινε σταλιά
δύναμη να σηκώσω το κεφάλι
απότυχα και για άλλη μια φορά
με κυβερνούνε άλλοι.
- 3η Σεπτεμβρίου
ΡΩΜΙΟΣ : Δε μου λες. Τι είναι η 3η Σεπτεμβρίου ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Σιγά ! Οδός. Την οδός 3η Σεπτεμβρίου δε ξέρουμε ;
ΡΩΜΙΟΣ : Ορίστε ! Γιατί τη λένε 3η Σεπτεμβρίου ; Τι έγινε στις 3 του Σεπτέμβρη ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Γιορτάζει κανένας άγιος ;
ΡΩΜΙΟΣ : Όχι !
ΡΩΜΙΑΚΙ : Καμιά αγία ;
ΡΩΜΙΟΣ : Ούτε !
ΡΩΜΙΑΚΙ : Είναι θρησκευτική εορτή ;
ΡΩΜΙΟΣ : Μωρέ άμα ήτανε θρησκευτική γιορτή θα την ήξερες κι απ’ το σχολειό σου κι απ’ τη μαμά σου.
ΡΩΜΙΑΚΙ : Είναι τίποτα σαν εθνική εορτή ;
ΡΩΜΙΟΣ : Όχι σαν !
ΧΟΡΟΣ (τραγουδά)
Φίλοι και αδέλφια
https://www.youtube.com/watch?v=2Tsopg-Pj-w
Φίλοι κι αδέρφια, μανάδες, γέροι και παιδιά,
στα παραθύρια βγείτε και θωρείτε
ποιοι περπατούν στα σκοτεινά
και σεριανούν μες τα στενά
φίλοι κι αδέρφια, μανάδες, γέροι και παιδιά.
γράφουν σημάδια, μηνύματα στο βασιλιά,
σαν δε φωνάξεις, έβγα να το γράψεις
να μη σ? ακούσουν τα σκυλιά,
βγάλε φωνή χωρίς μιλιά,
σημάδια και μηνύματα στο βασιλιά
Ήταν στρατιώτες, καπεταναίοι λαϊκοί,
όρκο σταυρώσαν βάλαν στο σπαθί τους,
η λευτεριά να μη χαθεί,
όρκο σταυρώσαν στο σπαθί,
καπεταναίοι στρατιώτες λαϊκοί.
Κι όπου φοβάται, φωνή ν? ακούει απ? το λαό,
σ? έρημο τόπο ζει και βασιλεύει
κάστρο φυλάει ερημικό
έχει το φόβο φυλαχτό
όπου φωνή φοβάται ν΄ ακούει απ? το λαό.
Γη παιδεμένη, με σίδερο και με φωτιά,
για κοίτα ποιόν σου φέρανε καημένη,
να σ? αφεντεύει από ψηλά, τα κρίματά σου είναι πολλά,
χτυπούν το σίδερο θεριέψαν τη φωτιά.
Καίει το φιτίλι ξεθηκαρώνουν τα σπαθιά
κάνουν Βουλή Συνταχτική και γράφουν
το θέλημά τους στα χαρτιά
κι η κοσμοθάλασσα πλατιά
κάνουν Βουλή ξεθηκαρώνουν τα σπαθιά.
Τρεις του Σεπτέμβρη, μανάδες, γέροι και παιδιά,
στα παραθύρια βγείτε και θωρείτε
τι φέρνουνε στο βασιλιά
βαθιά γραμμένο στα χαρτιά
τρεις του Σεπτέμβρη μάνες, γέροι και παιδιά.
11. ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ-Σύνταγμα
(Στη σκηνή οι Μεγάλες Δυνάμεις συζητούν, ενώ πίσω τους ο Χορός κινείται με αργές κινήσεις, γράφει συνθήματα και πανό, ετοιμάζει την κινητοποίησή του διεκδικώντας «Σύνταγμα», «Ελευθερία», κλπ.)
ΑΓΓΛΙΑ : Να έχουν Σύνταγμα ή να μην έχουν ;
ΡΩΣΙΑ : Αφού δεν είχαν γιατί να έχουν ;
ΑΥΣΤΡΙΑ : Θα τους παρέσυραν αυτοί που έχουν ! (κοιτάζει απειλητικά προς τη Γαλλία)
ΑΓΓΛΙΑ : Να αρκεστούν εις αυτά που έχουν !
ΓΑΛΛΙΑ : Δεν είναι και ώριμοι για να το έχουν !
ΡΩΣΙΑ : Είναι κι ανώριμοι για να το έχουν.
ΓΑΛΛΙΑ : Για το καλό τους ας μην το έχουν.
ΑΓΓΛΙΑ : Δεν επιτρέπεται να το έχουν.
ΑΥΣΤΡΙΑ : Αποφασίζουμε να μην το έχουν.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ : Να μην το έχουν !
ΑΓΓΛΙΑ : Αγγλία !
ΓΑΛΛΙΑ : Γαλλία !
ΑΥΣΤΡΙΑ : Αυστρία !
ΡΩΣΙΑ : Ρωσία !
ΑΓΓΛΙΑ : Κοσμοκρατία !
ΓΑΛΛΙΑ : Κεφαλαιοκρατία !
ΑΥΣΤΡΙΑ : Τρομοκρατία !
ΡΩΣΙΑ : Τσαροκρατία !
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ : Ιερά Συμμαχία !
Και … (τραγουδούν και χορεύουν)
Είμαστε τέσσερις δυνάμεις
Με καθήκοντα υψηλά
Η Ευρώπη να μην πάθει
από των μικρών τα λάθη
Τρα λα λα λα λα λα λα
ΑΓΓΛΙΑ : Και αν επιμένουν να το έχουν ;
ΓΑΛΛΙΑ : Και αν το έχουν χωρίς να το έχουν ;
ΑΥΣΤΡΙΑ : Τι εννοείτε έχουν – δεν έχουν ;
ΓΑΛΛΙΑ : Εάν νομίζουν ότι το έχουν και εις την ουσία δεν το έχουν !
ΑΓΓΛΙΑ : Αυτοί θα χαίρουν πως το έχουν και μεις θα ξέρουμε πως δεν το έχουν !
ΡΩΣΙΑ : Έτσι θα έχουν χωρίς να έχουν και δε θα έχουν ενώ θα έχουν.
ΑΥΣΤΡΙΑ :Αποφασίζουμε να έχουν.
ΓΑΛΛΙΑ : Εάν εμποδίσουμε να έχουν, υπάρχει κίνδυνος να έχουν.
ΡΩΣΙΑ : Ο μόνος τρόπος να μην έχουν, είναι να αφήσουμε να έχουν.
ΑΓΓΛΙΑ : Παράδειγμα όσα δεν έχουν. Είναι όσα αφήσαμε να έχουν.
(αποχωρούν τραγουδώντας)
ΗΧΗΤΙΚΟ ? Το μεγάλο μας τσίρκο ( μέρος 1ο)
https://www.youtube.com/watch?v=eFhLb0r_kCg
ΧΟΡΟΣ (123)
Το ριζικό μου ακόμα τι μου γράφει, το μελετάνε τρεις μηχανορράφοι.
Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες, με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες.
(4567)
Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί
προσμένουν κάτι νέο να φανεί.
ΗΧΗΤΙΚΟ ? Το μεγάλο μας τσίρκο ( μέρος 2ο )
https://www.youtube.com/watch?v=eFhLb0r_kCg
Δυναμώνει η μουσική και ξαναχαμηλώνει
Ρωμιός: Και τώρα θα μάθουμε για τα δάνεια της Αγγλίας.
Ρωμιάκι: Μπα, και τι ναι πάλι τούτα;
Ρωμιός: Δεν έχεις ακούσει που λένε: «Χρωστάμε τα δάνεια της Αγγλίας;»
Ρωμιάκι: Εγώ ξέρω ότι χρωστάμε γενικώς και δεν ξέρουμε και πού ακριβώς χρωστάμε. Όλο το ζουνάρι σφίγγουμε και όλο και πιο πολλά δανειζόμαστε.
Ρωμιός: Άκου να δεις. Όταν λέμε ότι « ότι χρωστάμε τα δάνεια της Αγγλίας» , εννοούμε ότι είμαστε χρεωμένοι μέχρι τα μπούνια και αδυνατούμε να ξεπληρώσουμε τα χρέη μας.
Ρωμιάκι: Δηλαδή, ότι ακριβώς έχουμε πάθει σήμερα.
Ρωμιός: Ναι, μόνο που δεν είναι η πρώτη φορά που το παθαίνουμε, ούτε και είμαστε οι μόνοι που το παθαίνουμε.
Ρωμιάκι: Δηλαδή;
Ρωμιός: Να, να, άκου για να μάθεις…
ΧΟΡΟΣ:
Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες, ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
ΧΟΡΟΣ:
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι, σαράντα με το λάδι και το ξύδι
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ
κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί, τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.
ΗΧΗΤΙΚΟ ? Το μεγάλο μας τσίρκο ( μέρος 3ο )
https://www.youtube.com/watch?v=eFhLb0r_kCg
12.ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (Κοινώς, τα δάνεια της Αγγλίας)
(Στη σκηνή τραπεζίτες συζητάνε καθιστοί οι δύο και ο ένας όρθιος πηγαίνει πάνω κάτω. Μπαίνει ο υπάλληλος)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ Α? : (γκαρίζει) Επαναστάτησε η Χιλή.
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ Α? : Τι έκανε λέει;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ: Δάνειο να συναφθεί.
(Φεύγει ο ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ Α?, μπαίνει ο Β)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ Β? : Κέρδισε ανεξαρτησία Κολομβία, Βραζιλία.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ: Να γεμίσουν τα ταμεία.
(Φεύγει ο Β, μπαίνει ο Α)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ Α? : Κι η Αργεντινή.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ: Παραχρήμα να σταλεί (φεύγει ο Α?).
(Ανάβουν πούρα, ο Τραπεζίτης Α΄ απαγγέλει με μεγάλη χαρά)
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ Α: Πάνω που μπατιρίσαμε΄και μείναμε, αλί, χωρίς δεκάρα τσακιστή,
λαοί επαναστατήσανε κι ήρθαν και μας ζητήσανε, βοήθεια χρηματική.
ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Κι ας σε λένε αγιογδύτη, λωποδύτη τραπεζίτη και μπερμπάντη,
δάνειζε επί πιστώσει, και λαούς θα ?χεις σκλαβώσει με το γάντι.
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ Α?: (απαγγέλει)
Κι έτσι ξανά από την αρχή, κρίκο στον κρίκο, μετοχή στη μετοχή,
σφυρηλατήσαμε δεσμά, που όποιος τα βάλει μια φορά
την πάτησε για τα καλά.
(Μπαίνουν οι υπάλληλοι, καταγοητευμένοι τους κάνουν τεμενάδες).
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ Α?: Προστάται των πτωχών λαών, Άγιοι τραπεζίται,
Χάριν της καλοσύνης σας, Τρώνε οι ψωμοζήται.
ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Κάνε φίλο το καλό κι άιντε ρίχτο στο γιαλό.
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ Β? : Για του παππού σας την ψυχή τα κράτη ελεείτε, μα μην ανησυχείτε,
κάποτε απ? τους φτωχούς λαούς αδρά θ? ανταμειφθείτε.
ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ: Μπα, που να σε πάρει ο χάρος.
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ Α? : Καταφτάσαν τουπαμάρος.
(Εμφανίζονται απ? τη δεξιά εξέδρα, πέντε ρακένδυτοι)
ΡΑΚΕΝΔΥΤΟΙ: Μας εξαπατήσατε, παλιοκλεφταράδες.
ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ: Ποιους αποκαλείτε κλέφτες, βρε βρομοποδαράδες;
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ Α?: Ξέρετε ποιοι είμαστε εμείς;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ: Είμαστε τραπεζίτες.
ΡΑΚΕΝΔΥΤΟΣ Α?: Αγιογδύτες!
ΡΑΚΕΝΔΥΤΟΣ Β?: Λωποδύτες!
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ: Ρε σεις, μιλάει κι η Χιλή, όταν έπαιρνε παράδες, ήμασταν καλοί.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ: Είστε αχάριστοι λαοί.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΡΑΚΕΝΔΥΤΟΙ: Είστε των λαών πληγή.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ: Ψέμα, ψέμα, ψέμα!
ΟΛΟΙ ΟΙ ΡΑΚΕΝΔΥΤΟΙ: Μας ρουφάτε το αίμα.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ: Λοιπόν, εφόσον θέλετε το δίκιο σας να βρείτε,
τροχάδην για το δήμαρχο να παραπονεθείτε.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΡΑΚΕΝΔΥΤΟΙ:
Ανάθεμα την ώρα που πήραμε παρά, βάλαμε στο κεφάλι καινούργιο κεχαγιά.
Η απελπισία, η φτώχεια κι οι καημοί, θα κυβερνάνε χρόνια τη Νότια Αμερική.
(Εξαφανίζονται)
ΟΛΟΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ: (Χαϊδεύοντας τους υπαλλήλους)
Ω, εσύ, πιστή μας τάξη, είδες που δεν είναι εντάξει;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ: (σηκώνουν τις γροθιές)
Όσο υπάρχει αχαριστία και φωνάζουν οι λαοί, κεφάλαιο και γιάπηδες θα ?ναι εν αγαστή συμπνοία!
(Εμφανίζεται από δεξιά ο Γραικός. Στον ώμο τεράστιο τσουβάλι που σέρνεται. )
ΓΡΑΙΚΟΣ: Το τσουβάλι μου κρατάω και ακάθεκτος ορμάω μέσα στο χρυσωρυχείο.
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ Α?: (σαν λύκος) Έλα, αγόρι μου, στο θείο!
ΓΡΑΙΚΟΣ: (δεν τους έχει αντιληφθεί) Εδώ, κατά πώς φαίνεται, θα πήξουμε στο φράγκο.
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ Β?: Πέρνα πρώτα από τον πάγκο.
ΓΡΑΙΚΟΣ: (Χορεύει, τραγουδά χαζοχαρούμενα)
Τριάλαλά, τριαλαλά, τι ωραία, τι καλά,θα φλομώσω στον παρά.
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ Γ?: Έλα και θα φας καλά.
ΓΡΑΙΚΟΣ: Ουφ! Ζαλίστηκα στο πλοίο κι επιπλέον κάνει κρύο.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ: (τον τριγυρίζουν σα λύκοι)
ΤΑΡΠΕΖΙΤΗΣ Α?: (τον χαϊδεύει) Το φτωχό μου τ? αγοράκι, που ?ναι ενδεδυμένο ράκη.
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ Β?: Τι κατάσταση είν? αυτή, πρέπει αμέσως να ντυθεί.
ΓΡΑΙΚΟΣ: Είμαι επαναστατήσας και ζητώ τη συνδρομή σας,
καθώς μου υποσχέθηκε η Κυβέρνησή σας.
(Μπαίνουν οι υπάλληλοι, κουβαλώντας τεράστιο τσουβάλι).
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ Α?: Λοιπόν, ας ανακοινωθεί το δάνειο που θα συναφθεί.
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ Β?: Και φροντίστε, ει δυνατόν, την γκαρδαρόμπα των Γραικών.
(Ο Υπάλληλος Α? έχει σαλτάρει στην αριστερή εξέδρα, ο Β΄πάει και γδύνει το Γραικό).
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ Α?: Δάνειον ονομαστικόν οκτακοσίων χιλιάδων στερλινών.
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ Γ?: Χτύπα τόκους δύο ετών.
ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ Α?Β?: Έξοδα προμηθευτών.
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ Α?: Να προσθέσω επ? αυτών και το χρεωλύσιον;
ΟΛΟΙ : Βάλτο δισετήσιον.
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ Α? : Τι έμεινε παρακαλώ;
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ Α? : Τρακόσες σαράντα οκτώ, δυο σελίνια και μια πένα.
(Ο Β΄ έχει αφήσει το Γραικό με ένα κοντομάνικο φθαρμένο φανελάκι )
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ Β?: Κύριοι, παραδέχεστε; Τον έντυσα στην πένα.
(Ο Τραπεζίτης Β? πάει επίσημα στο τσουβάλι, βγάζει ένα μικρό πουγκί. Το δίνει στο Γραικό).
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ Β?: Διακόσες πενήντα μας μένουν καθαρά.
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ Γ?: Άιντε πάλι, τυχεράκια, σε καλή μεριά.
ΓΡΑΙΚΟΣ: Εδώ λείπουνε λεφτά!
ΟΛΟΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΜΑΖΙ: Μας κατηγορείς γι? απάτη;
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ Α?: Μην καθυστερείτε πληζ, περιμένουν κι άλλα κράτη, να τους κάνετε στριπτήζ.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ (Καθώς αποχωρούν ενώ οι υπάλληλοι τους λιβανίζουν)
Αμάν παιδί μου, αμάθεια που έχουν οι Γραικοί,
μα μπιτ να μην σκαμπάζουνε απ? αριθμητική?.!
(Βγαίνουν απ? τη σκηνή. Ο Γραικός έχει μείνει άναυδος, με το χέρι τεντωμένο και το πουγκί.
Μπαίνουν οι Ρακένδυτοι υπό τη μουσική υπόκρουση «Το μεγάλο μας Τσίρκο» συνέχεια.)
ΡΑΚΕΝΔΥΤΟΙ (όλοι μαζί)
Τα χτήματά μας τώρα βάλανε υποθήκη
και κάνανε τη χώρα εγγλέζικο τσιφλίκι
Για ποιον τάχα πολεμάμε; Και για ποιον πεθαίνουμε;
Τους οθωμανούς νικάμε και τη γη μας παίρνουνε.
ΑΠΟΧΩΡΟΥΝ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΗΝΗ.
ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ
«Τη λευτεριά μας τούτη δεν την ήβραμε στο δρόμο,
και δε θα μπούμε εύκολα στου αυγού το τσόφλι,
γιατί δεν είμαστε κλωσόπουλα, σ? αυτό να ξαναμπούμε πίσω,
μα εγίναμε πουλιά και τώρα πια στο τσόφλι δε χωρούμε».
- ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ
Στη σκηνή μένει ο Κολοκοτρώνης ακίνητος, με το χέρι τεντωμένο σε στάση που θυμίζει το άγαλμα στη Σταδίου. Ακούγεται δυνατή ροκ μουσική (να διαλέξουν τα παιδιά ένα κομμάτι), ενώ μπροστά από το άγαλμα περνά το Ρωμιάκι με mp4 χορεύοντας. Όταν αρχίζει ο διάλογος, η μουσική σιγά ? σιγά σταματά.)
ΑΓΑΛΜΑ : Ε, εσύ !
(Το Ρωμιάκι ψάχνει να βρει ποιος μίλησε)
ΑΓΑΛΜΑ : Έει, εσένα μιλάω !
(Το Ρωμιάκι συνεχίζει να ψάχνει)
ΑΓΑΛΜΑ : Από δω γύρνα !
(Το Ρωμιάκι καταλαβαίνει ότι το άγαλμα μιλάει και παγώνει)
ΑΓΑΛΜΑ : Θα μου κάνεις μια χάρη ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Αμ? αμ? η? ο?
ΑΓΑΛΜΑ : Κωφάλαλο είσαι βρε κακόμοιρο ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Οϊ ? αϊ? ημ?
ΑΓΑΛΜΑ : Τότε γιατί δεν αποκρίνεσαι ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Μι?μι?λάς ;
ΑΓΑΛΜΑ : Εγώ μιλώ, εσύ τι έχεις και δε μιλάς ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Μπο-μπο?μπορείς ; Αφού εί?είσαι ά?ά?άγαλμα !!
ΑΓΑΛΜΑ : Τώρα μπορώ ! Άλλοτε δεν μπορούσα?
ΡΩΜΙΑΚΙ : Μα?μα?μα?είσαι? ο? ο?
ΑΓΑΛΜΑ : Δίκιο έχεις. Δε μοιάζω και πολύ έτσι που με καταντήσανε αλλά, αν με καλοπροσέξεις εγώ είμαι ?ο γερο ? Κολοκοτρώνης. Το λοιπόν θα μου κάνεις μια χάρη ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Τι?τι..τι χάρη ;
ΑΓΑΛΜΑ : Θα μου ξύσεις λίγο την πλάτη ; Έχω μια φαγούρα που μ? έχει αλαλιάσει !?
ΡΩΜΙΑΚΙ : Την πλάτη ;
ΑΓΑΛΜΑ : Ναι μπράβο ! Έτσι που μου ?βαλε τα χέρια αυτός ο μαγκούφης ο γλύπτης, ούτε να ξυστώ δεν μπορώ?
(Το Ρωμιάκι πάει από πίσω για να του ξύσει την πλάτη)
ΡΩΜΙΑΚΙ : Εδώ ;
ΑΓΑΛΜΑ : Ναι μπράβο?.Αααααα?Ααααααα?Αααααααααααα. Την ευχή μου να έχεις.
ΡΩΜΙΑΚΙ : Φτάνει ;
ΑΓΑΛΜΑ : Άντε ευχαριστώ κι άμα περνάς από δω να με θυμάσαι.
(Το Ρωμιάκι φεύγει έντρομο και πέφτει πάνω στο Ρωμιό που μπαίνει στη σκηνή φουριόζος)
ΡΩΜΙΑΚΙ : Έλα γρήγορα (τον τραβάει)
ΡΩΜΙΟΣ : Τι τρέχει ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Μιλάει?
ΡΩΜΙΟΣ : Ποιος μιλάει ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Δε με πιστεύεις ;
ΡΩΜΙΟΣ : Πού με πας ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Ο?το? (τον έχει φέρει κοντά στο άγαλμα) ?Μιλάει !?
ΡΩΜΙΟΣ : (Ευχαριστημένος) Σοβαρά ; (απλώνει το χέρι ψηλά και κάνει χειραψία με το άγαλμα) Τα σέβη μου στρατηγέ, τι μου κάνετε ;
ΑΓΑΛΜΑ : Καλώς τον. Εσύ τι μου κάνεις ;
ΡΩΜΙΟΣ : Ας τα λέμε καλά ! Τι νέα έχουμε ;
ΑΓΑΛΜΑ : Εγώ τι νέα να ?χω! Κάθομαι εδώ και φιλοσοφώ.
ΡΩΜΙΑΚΙ : (Στο Ρωμιό) Σε ξέρει ;
ΡΩΜΙΟΣ : Είναι πολύ ωραία θέση εδώ. Είναι πέρασμα.
ΑΓΑΛΜΑ : Εκείνον τον Καραϊσκάκη τον κάνανε άγαλμα ;
ΡΩΜΙΟΣ : Νομίζω?
ΑΓΑΛΜΑ : Θα τον κάνανε δε μπορεί, όλους θα μας κάνουνε, δε θα τη γλιτώσει κανένας μας.
ΡΩΜΙΑΚΙ : Τον κάνανε, εγώ το ?χω δει το άγαλμα.
ΑΓΑΛΜΑ : Εδώ κοντά είναι ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Δε θυμάμαι.
ΑΓΑΛΜΑ : Εσύ μου ?ξυσες την πλάτη πρωτύτερα ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Να στην ξαναξύσω ;
ΑΓΑΛΜΑ : Προς ώρας, μου κάνεις εσύ μια μικρή χάρη ;
ΡΩΜΙΟΣ : Όσες θέλεις.
ΑΓΑΛΜΑ : Να μου κατεβάσεις το χέρι. Έχω πιαστεί έτσι που μου το παλούκωσε αυτός ο κερατάς.
ΡΩΜΙΟΣ : Ευχαρίστως. ΄Μικρή, έλα εδώ. Θα του κατεβάσουμε το χέρι !
ΡΩΜΙΑΚΙ : Κύριε στρατηγέ συμφωνείτε που θέλει να σας κατεβάσει το χέρι ;
ΑΓΑΛΜΑ : Εγώ του το είπα.
ΡΩΜΙΑΚΙ : Άμα του το είπατε εσείς, εντάξει. Γιατί αυτός, εσείς δεν τον ξέρετε καλά, όλο πρωτοβουλίες είναι. Ώσπου να βρούμε κανένα μπελά.
ΑΓΑΛΜΑ : Βρε Έλληνες, δυο είστε και διαφωνείτε ;
ΡΩΜΙΟΣ : Πιάσε γερά το στρατηγό από τη μέση και βάστα κόντρα.
(Αγκαλιάζει το άγαλμα από τη μέση)
ΡΩΜΙΑΚΙ : Καλά είναι έτσι ;
ΡΩΜΙΟΣ : Ωραία. Στρατηγέ, κατεβάζω.
ΑΓΑΛΜΑ : Δώσε του ! Κι άλλο ! Κι άλλο. Έλα λίγο ακόμα?Δόξα σοι ο Θεός !
(κουνάει ευχαριστημένος το χέρι του για να το ξεμουδιάσει)
ΡΩΜΙΟΣ : Και το άλλο.
ΑΓΑΛΜΑ : Το ζερβό ;
ΡΩΜΙΟΣ : Μια και αρχίσαμε ; Τι ένα, τι δύο ! (Στο Ρωμιάκι) Ξαναπιάσε !
ΑΓΑΛΜΑ : Άντε μπράβο?
(Το Ρωμιάκι ξαναπιάνει, ο Ρωμιός ετοιμάζεται να κινήσει το αριστερό χέρι.)
ΡΩΜΙΟΣ : Στρατηγέ τραβάω !?
ΑΓΑΛΜΑ : Τράβα και μη σε νοιάζει ! ? Πιο δυνατά!? Ακόμα? Ντιπ μου το ξέρανε ο κερατάς!? Τράβα ! ? Έτσι μπράβο.
(Κουνάει ευχαριστημένος και τα δυο του χέρια).
Τι ωραία που ?ναι να έχεις τα χέρια σου λυτά !
ΡΩΜΙΑΚΙ : Αυτός μου είπε ότι σας δικάσανε για προδοσία, αλήθεια είναι ;
ΑΓΑΛΜΑ : Το κρύβουνε ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Όχι, αλλά ως φαίνεται δεν το πολυλένε κιόλας !
ΑΓΑΛΜΑ : Ρεζιλίκια ! Για σκέψου να δεις?Εμένα με 45 χρόνους στον πόλεμο με βγάνουν προδότη. Αλλά τέλος πάντων, ειρήνη είχαμε, εχθρούς είχα, εξουσία ήτανε. Το καταλαβαίνω. Αλλά το να μπορεί να δίνει χάρη στους γερόντους Πλαπούτα και Κολοκοτρώνη, ένα σχολιαρούδι που ?ρθε ψες από τη Μπαυαρία με διαλογή των ξένων (ειρωνικά) «Όθων βασιλεύς των Ελλήνων», αυτό δεν το κατάπια ούτε πεθαμένος? (γελάει) Βρε τι γέλιο κάνω πεθαμένος άνθρωπος, ο Θεός να με συγχωρέσει !?
ΡΩΜΙΟΣ : Κι ύστερα?
ΑΓΑΛΜΑ : Και που λες, ύστερα μου κάνανε κι ένα γλέντι στο παλάτι για να με τιμήσουνε?Με βάνει ο βασιλιάς να καθίσω πλάι του? Σε μια στιγμή, λέει του διερμηνέα να με ρωτήσει : Ποια τιμή και ανταμοιβή θέλω κι ότι να ?ναι θα μου τις δώσει.
Τι θέλω ; Πες στα βιολιά να μου παίξουν ένα κλέφτικο.
(Ακούγεται χαμηλόφωνα ένα κλέφτικο τραγούδι)
Άντε πηγαίνετε τώρα γιατί έχω να ετοιμαστώ για αύριο. Αύριο ; Τι θα γίνει αύριο ;?
ΑΓΑΛΜΑ : Αύριο ξημερώνει πάλι 25 του Μάρτη?Θα ?ρθουνε με στεφάνια και τούμπανα?Εγώ θα ?μαι εκεί πάνω σαν άγαλμα?Και σαν έρθει η στιγμή να βγει μπροστά ο μαγκούφης που θα βγάλει το λόγο? «Στάσου»?θα του πω!? «Κάθε χρόνο το λόγο τον εβγάνατε εσείς!?Φέτος θα τον βγάλουμε εμείς?
(πάει μπροστά στη σκηνή και απευθύνεται κατευθείαν στο κοινό)
?Για ακούτε βρε τωρινοί Έλληνες ! Άμα σας φέρνουνε για παράδειγμα εμάς τους πεθαμένους, μάθετε να ξεχωρίζετε με ποια πονηριά σας το λένε? Κι άμα σας λένε για την ελευθεριά που πολεμήσαμε, να τη βλέπετε πρώτα αν έχει τέσσερα μάτια. Δυο μπροστά για να βλέπει τον κατακτητή και δυο πίσω για να βλέπει εκείνον που θέλει να φύγει ο κατακτητής, για να γίνει αφέντης αυτός. Προσέχετε Έλληνες ! Εμείς οι παλιοί, όσο ζούσαμε, πολλά επικραθήκαμε κι αδικηθήκαμε?Κι αν θέτε στ? αλήθεια να τιμήσετε εμάς τους παλιούς, μη μας τηράτε πλέον. Κάμετε το δικό σας δρόμο, πάτε μπροστά και αγωνιστείτε ! Εμάς, το έργο μας και ο καιρός μας επέρασε και δε μοιάζει με το δικό σας. Μη σας λένε πως εμείς αγράμματοι, μ? ένα ξεροκόμματο και με την πίστη στο Χριστό κάναμε θαύματα ! ?Πού ?σαι ορέ Καραϊσκάκη να τα πεις καλύτερα !? Εμείς επολεμήσαμε για να ?χετε εσείς τα γράμματα και το ψωμί που δεν είχαμε και να μη χρειάζεστε θάματα για να ζήσετε μια ζωή ανθρωπινή? Έι, Παπαφλέσσα, σήκω κι έλα βοήθα. Αφήστε το δικό μας αγώνα και κοιτάτε το δικό σας. Εμείς τι άλλο να θέμε ;?Πού είσαι Καραΐσκο !?
Έμπα μπροστά γερό ? Πλαπούτα? Άει μπράβο παίξτε μας ένα τσάμικο?
ΧΟΡΕΥΤΙΚΟ -Ένας λεβέντης χόρευε
https://www.youtube.com/watch?v=Cf2aYd4pAsI
(η μουσική δυναμώνει και ακούγεται τσάμικο και τρεις τέσσερις κλέφτες βγαίνουν στη σκηνή και χορεύουν τσάμικο μαζί με τον Κολοκοτρώνη και μετά αποχωρούν από τη σκηνή χορεύοντας. μαζί τους φεύγει κι ο Ρωμιός.)
14. ΕΠΙΝΙΚΙΑ
ΡΩΜΙΑΚΙ : Εκείνο λοιπόν τον καιρό, όπως σε κάθε δύσκολο καιρό, ήταν πολλοί εκείνοι που βγήκαν απ? το πετσί τους. Άνθρωποι που δεν τους έπιανε το μάτι σου, παίρναν το βουνό μ? ένα ντουφέκι στο χέρι. Με το τίποτα, ο Γιάννης, ο Τάσος, ο Μανόλης, η Λένω, η Δέσπω, αυτή η σιωπηλή στρατιά, αυτοί οι ωραίοι δικοί μας, σπρώχναν για καλά τον καιρό προς την ελευθερία και την ειρήνη. Για μια ελευθερία που πριν έρθει φαινότανε τόσο πλατιά. Και για μια ειρήνη, που ακόμα γι? αυτήν αγωνιζόμαστε.
(μπαίνει ξανά ο Ρωμιός)
ΡΩΜΙΟΣ : Σαν πολύ δεν ωρίμασες μέσα σε μια παράσταση ;
ΡΩΜΙΑΚΙ : Σ? έχασα !
ΡΩΜΙΟΣ : Έχουμε δουλειές, πρέπει να πηγαίνουμε !
ΡΩΜΙΑΚΙ : Πάρε με μαζί σου?
ΡΩΜΙΟΣ : Πάμε για δύσκολες δουλειές.
ΡΩΜΙΑΚΙ : Κυρίες και κύριοι, σε δυο λεπτά το έργο μας τελειώνει. Όμως δε θα σας αφήσουμε να φύγετε πικραμένοι, όχι γιατί σας κάνουμε τη χάρη αλλά γιατί έτσι γίνεται πάντα και στη ζωή. Πάει να πει, στον τόπο μας, οι ρίζες της λευτεριάς είναι βαθιές, το χώμα δικό μας, κόβω, κόβεις, κόβει, κόβουμε, κόβετε, κόβουν τα κλαριά μας, τον κορμό μας, μα το χώμα ξαναφουσκώνει. Μια πράσινη φωνούλα ξαναβγαίνει και φωνάζει «εδώ είμαι».
ΡΩΜΙΟΣ : Καταπιαστήκαμε με κάτι δύσκολο. Καλέσαμε την τρέλα για βοηθό αλλιώς δεν τα βγάζαμε πέρα. Τρέμαμε μ? αυτό που αγγίζαμε, και τρέμουμε ακόμα.
Όμως αυτό που θέλαμε, ήταν να ?ρθείτε στην παράστασή μας και να μη φύγετε αδιάφοροι. Να βρείτε ψεγάδια να μας κρίνετε, αλλά να μη φύγετε αδιάφοροι.
Κι αν σας κακοκαρδίσαμε ή αν σας κάναμε να γελάσετε με πράγματα που δεν έπρεπε, είναι γιατί διαλέξαμε το φαρδύ το δρόμο. Εκεί που η ζωή είναι χύμα.
Το αστείο, το σοβαρό, τα όσια και τα ιερά, ο άγιος και ο θεομπαίχτης.
ΡΩΜΙΑΚΙ : Ο Δράκος είναι εκεί και θα ?ναι κι αύριο και μεθαύριο.
Ξερογλείφεται, τον βλέπετε ; Είδε πως σκότωσαν την παρέα του Καραγκιόζη και περιμένει να τους φάει.
Όμως δεν θα τους φάει.
Κι ούτε τους σκότωσαν.
(σιγά – σιγά και με πολύ αργό ρυθμό ακούγεται μπάσος ήχος τύμπανου)
Αν δεν με πιστεύετε, βάλτε το αυτί σας στο χώμα και ακούστε?
(ο ήχος δυναμώνει και ο ρυθμός γίνεται πιο γρήγορος)
Η γη μας χτυπάει με ογδόντα σφυγμούς?(ο ήχος δυναμώνει και ο ρυθμός γίνεται πιο γρήγορος)
Ωραίους σαν από παλιό τύμπανο? (ο ήχος δυναμώνει και ο ρυθμός γίνεται ακόμα πιο γρήγορος)
Κάτι γίνεται? (ο ήχος δυναμώνει και ο ρυθμός γίνεται ακόμα πιο γρήγορος)
Κάτι γίνεται? (ο ήχος δυναμώνει και ο ρυθμός γίνεται ακόμα πιο γρήγορος)
(Το τύμπανο σταματά απότομα και όλος ο θίασος μπαίνει στη σκηνή και τραγουδά)
Φίλοι κι αδέρφια, μανάδες, γέροι και παιδιά,
στα παραθύρια βγείτε και θωρείτε
ποιοι περπατούν στα σκοτεινά
και σεριανούν μες τα στενά
φίλοι κι αδέρφια, μανάδες, γέροι και παιδιά.
Ήταν στρατιώτες, καπεταναίοι λαϊκοί,
όρκο σταυρώσαν βάλαν στο σπαθί τους,
η λευτεριά να μη χαθεί,
όρκο σταυρώσαν στο σπαθί,
καπεταναίοι στρατιώτες λαϊκοί.
ΤΕΛΟΣ
